Sinema

Ev, bazen terk edilen bir toprak değil, taşınamayan bir iç manzaradır. Ortadoğu’nun kültürel hafızasında göç, yalnızca bir yer değiştirme meselesi değil; sürgünle örülmüş bir varoluş biçimidir. Bu coğrafyada sanat, çoğu zaman pasaporttan daha kalıcıdır; çünkü burada aidiyet, sınırlarda değil, hikâyelerde aranır. Sanatçılar, göçle birlikte yalnızca bedenlerini değil, dillerini, düşlerini, imgelerini de taşır. Bazen unutmamak bazen…